Interview in Psyché en Brein

Deze zomer had ik een gesprek met Vittorio Busato over vooroordelen en onverdraagzaamheid. Dit interview verscheen in het oktobernummer van het wetenschappelijke magazine EOS: Psyché en Brein.

Het was alvast een van de meest aangename en uitgebreide interviews die ik heb mogen doen, ook al was het op een snikhete dag midden in de zomer.

Zo verschaft het interview duidelijkheid over het onderscheid tussen racisme en onverdraagzaamheid. Ik heb al tijdens verscheidene lezingen moeten ervaren dat het belangrijk is om de term ‘racisme’ niet teveel te gebruiken.  Wanneer je met mensen in gesprek gaat, dan merk je soms hoe zwaar die woorden wegen. Sommige mensen zijn het woord ‘racisme’ zo beu, dat ze er niets meer over willen horen, niets mee te maken willen hebben.

Woorden as such worden dus soms deel van het probleem. Naast ‘racisme’ is het woord ‘allochtoon’ nog zo’n beladen term. Ook de onbedoelde gevolgen van dit woord heb ik in gesprekken met etnisch en culturele minderheidsleden beter leren kennen. Het is een woord dat getuigt van uitsluiting, of zo aanvoelt. Dat werd me wel duidelijk.

Aan taboewoorden dus geen gebrek.

Positief aan dit interview is de aandacht voor oplossingen. Ik heb steeds de bedoeling gehad om duidelijk te maken dat samenleven met andere etnische en culturele minderheden niet vanzelf gaat, niet in het minst omwille van het feit dat onverdraagzaamheid een wereldwijd probleem vormt, dat bovendien in gradaties bij iedere burger voorkomt. Dit argumenteren had enkel de bedoeling om iedereen met de voeten op de grond te zetten.

Het boek bevat ook handvaten om multicultureel samenleven op de rails te krijgen, ook al belooft dit een harde dobber te worden. Dit interview liet alvast toe om ook dit aspect aan bod te laten komen, waardoor het een gebalanceerd beeld brengt.